Dzień Seniora Drukuj

Uczniowie podziękowali swoim Babciom i Dziadkom za najpiękniejsze chwile swojego dzieciństwa, za ich mądrość, miłość i dobro, jakiego na co dzień od nich doświadczają.

Dzień Babci i Dzień Dziadka to wyjątkowe daty w kalendarzu, jedne z najsympatyczniejszych i najmilszych dni w roku. Babcia i dziadek to osoby, które odgrywają bardzo ważną rolę w życiu każdego dziecka, bo kto najlepiej pocieszy, przytuli, upiecze szarlotkę? U kogo, jak nie u dziadków są najwspanialsze święta czy wakacje? Chyba nikt nie ma wątpliwości. Dlatego na uroczystości z okazji tego jakże wspaniałego święta nie mogło ich zabraknąć.

Uczniowie naszej szkoły uczcili to wydarzenie 22 stycznia, goszcząc w swoich progach licznie przybyłych gości. Wszystkie dzieci pod okiem swoich wychowawców przygotowały wspaniałe występy artystyczne przepełnione radością, śpiewem, tańcem i muzyką. W ten sposób chciały wyrazić swoją miłość, wdzięczność i szacunek kochanym babciom i dziadkom. To przecież od nich otrzymują wiele ciepła i dobra, za które warto i trzeba dziękować. Niespodzianką dla naszych szanownych gości był quiz „Zgadnij, kto to mówi” przygotowany przez uczniów klasy 8. Zadaniem seniorów było rozpoznanie z odtworzonego nagrania swojej wnuczki lub wnuka. Okazało się, że dziadkowie bardzo dobrze znają swoje wnuczęta i doskonale dali sobie z tym zadaniem radę.

Całości uroczystości dopełniły własnoręcznie przygotowane przez dzieci upominki oraz piękne życzenia, do których dołączyła się Pani Dyrektor. Życząc Babciom i Dziadkom samych pięknych chwil w życiu, wskazała na ogromną rolę dziadków w wychowaniu dzieci i ich szczególne miejsce w rodzinie.

Spotkanie upłynęło w miłej i serdecznej atmosferze, a goście zostali podjęci słodkim poczęstunkiem, który ufundowała Rada Rodziców. Babcie i dziadkowie opuszczali naszą szkołę ze wzruszeniem, dziękując za miło spędzone chwile i z nadzieją na kolejne spotkanie w przyszłym roku.

Kochanym Babciom i Drogim Dziadkom jeszcze raz życzymy samych pięknych chwil w życiu i tego, aby zawsze byli dumni ze swych wnuków.

Dorota Kędzia